Баш секој студент (Дел I)

Пред некое време видов некоја реклама на некој социјален сајт (не ме држете за збор каде беше) за сајт кој викаше дека има битни информации а носеше име Секој студент. Пошто сум во таков период во животот кога студенцките рабоќе ме интересираат, кликнав на линкот. И што ме дочека? Сајт на кој на долго и на широко сакаат да ме убедат лично да се запознаам со Бог. Очигледно некој го сваќа зборот студент во истата форма во која го сваќаат Талибанците. Ако, не смета, секој си има право на свое толкување, макар и на погрешно. Тоа што ми ја заскокотка љубопитноста беше еден линк од главната страна што тврдеше дека директно и јасно ќе ми објасни дека бог постои, преку шест едноставни докази.

Е тоа веќе ми смета. Немам проблем со некаква езотерична претстава за бог, каква што ја имаат повеќето луѓе, претстава доволно нематеријална, која по самата своја дефиниција не може ни да се докаже дека ја има, ни пак да се дедуцира дека ја нема. Но имам поприличен проблем со луѓе кои изнаоѓаат некои си “научни” докази со кои ги поткрепуваат своите психози.

За почеток, да кажам дека комлетно се согласувам со преамбулата на текстот. Ако некој почне со затворен ум, така и ќе заврши. Со сила на некој не можеш да му покажеш дека белото е бело, а камоли нешто повеќе. Само да го додадам ситниот детал: оваа логика работи и во двете насоки. Ако некој однапред решил дека Големиот Тате на Небото постои, никој не може да го разубеди во спротивното, без разлика на такви ствари ко резон и дедукција.

Но ај, да се зафатиме со тезите. Првата вика: “Низ историјата, во сите култури во светот, луѓето биле убедени дека има Бог.”

Ах, старата добра приказна дека милијарди луѓе не можат да грешат. Ако сите се фрлаат од мостот, сигурно нешто има долу, многу јасно дека треба и ние да го следиме. (Стручно име argumentum ad populum )
Инаку, фактот дека сите луѓе верувале во Бог, е просто речено – лага. Верувањето во духови на предци, во животни – заштитници, во цели пантеони на богови и богињи, не би го изедначувал со верување во Бог. Христијанскиот Бог е прилично круто опишан, кој е, кој бил, што направил. Тоа што некој верува во Мардук, Тор или Зевс, не го прави христијан по автоматизам. Уште повеќе, тоа што некој се родил, живеел и умрел славејќи го Маке-Маке, без никогаш да виде Христијанин, автоматски го прави неподобен за влез во рајот, нели?

Втората теза е уште поинтересна: “Нашата планета е толку сложен систем што неизбежно укажува на тоа дека постои Создател кој не само што ја создал целата вселена со намера, туку и ја одржува.”

Во овој дел е опишано колку сме среќни што живееме на планета токму таква каква што е, со прекрасни и совршени својства, итн, итн. Ова е таканаречениот Антрописки принцип, кој во основа има бркање на последицата и причината (cum hoc ergo propter hoc). Да појаснам со еден прост пример. Јазик кој јас го зборувам најдобро е македонски. Од цела планета, македонски се зборува  само во еден релативно мал и изолиран дел. Замислете ја таа божја милост што направила јас да се родам баш овде, во Македонија, а не да речеме, на Папуа Нова Гвинеја. Бог во својата безгранична мудрост направил да можам да се разберам со луѓето, бидејќи ако се родев на друго место ќе морав со мафтање да кажувам што сакам.

Значи, и покрај некои работи кои се единствени карактеристични за земјата, ние сме прилагодени на неа, не е Земјата прилагодена на нас. И да, од сите 1 сончеви системи кои колку-толку ги познаваме, само на Земјата е потврден живот. Ако ги истражеме сите цирка 1,000,000,000 сончеви системи (само во нашата галаксија) и не најдеме ништо, тогаш, можеби, овој аргумент ќе држе вода. Дотогаш, сме во позиција на Султан, кој е цел среќен пошто сите анами од харемот му кажале дека има најголем од сите што ги вишле.

Да не замарам, засега е доста, наскоро анализа и на другите 4 “докази”…